โดจินชิ
โดจินชิคือหนังสือการ์ตูนและนิตยสารญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์เอง ผลิตนอกระบบสำนักพิมพ์เชิงพาณิชย์ และจำหน่ายโดยผู้สร้างโดยตรงในงานอีเวนต์ต่างๆ เช่น Comiket อาจเป็นเรื่องราวต้นฉบับหรืองานแฟนอาร์ตที่ดัดแปลงจากซีรีส์ที่มีอยู่แล้วก็ได้

คำนี้หมายถึงใครเป็นผู้จัดพิมพ์ ไม่ใช่เนื้อหาภายใน
同人 (dōjin) หมายถึงผู้ที่มีความสนใจร่วมกัน 誌 (shi) หมายถึงสิ่งพิมพ์ เมื่อรวมกันแล้ว โดจินชิคือสิ่งพิมพ์ที่จัดทำโดยกลุ่มด้วยเหตุผลของตนเอง ไม่มีอะไรในคำนี้ที่ระบุถึงการ์ตูน ประเภท หรือเนื้อหา — มีโดจินชิที่เป็นนิยาย, รวมบทความ, หนังสือภาพ, คู่มือเกม และโน้ตเพลง ข้อเท็จจริงที่กำหนดคือไม่มีสำนักพิมพ์ใดว่าจ้างและไม่มีใครต้องอนุมัติ
กลุ่มนี้เรียกว่าวง (circle) และวงอาจมีสมาชิกยี่สิบคนหรือคนเดียวที่ใช้ชื่อที่ฟังดูเหมือนมีสมาชิกยี่สิบคน
Comiket และเศรษฐกิจการขายตรง
ผลงานส่วนใหญ่จะขายแบบตัวต่อตัวในงานประชุมต่างๆ Comic Market — Comiket — จัดขึ้นปีละสองครั้งที่ Tokyo Big Sight และเป็นงานที่ใหญ่ที่สุดในบรรดางานเหล่านี้อย่างมาก: มีวงหลายหมื่นวงสมัครขอโต๊ะ และมีผู้คนหลายแสนคนเข้าร่วมตลอดหลายวัน วงต่างๆ จะพิมพ์งานจำนวนน้อยด้วยตัวเอง จัดการโต๊ะของตัวเอง และเก็บเงินไว้ ไม่มีผู้จัดจำหน่าย ไม่มีสินค้าคืน และไม่มีเงินล่วงหน้า
Comitia เป็นอีกงานหนึ่งที่ควรทราบ เพราะรับเฉพาะผลงานต้นฉบับเท่านั้น หากคุณต้องการเห็นฉากโดจินชิในฐานะสถานที่ที่สร้างสรรค์ผลงานใหม่ๆ แทนที่จะนำมาดัดแปลง นี่คือที่ที่คุณควรไปดู
ต้นฉบับเทียบกับงานดัดแปลง
การแบ่งแยกที่วัฒนธรรมนี้ทำขึ้นคือระหว่าง 創作 (sōsaku, ต้นฉบับ) และ 二次創作 (nijisōsaku, แปลตรงตัวว่าการสร้างสรรค์รอง — ผลงานที่สร้างจากตัวละครของผู้อื่น) โดจินชิดัดแปลงเป็นส่วนที่ใหญ่กว่าและมองเห็นได้ชัดเจนกว่า และมีอยู่ในพื้นที่สีเทาทางกฎหมาย: โดยทางเทคนิคแล้วเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ แต่เจ้าของสิทธิ์ส่วนใหญ่ไม่ดำเนินการ เพราะฉากนี้ทำหน้าที่เป็นการโปรโมตฟรี เป็นแหล่งรวมความสามารถ และเป็นวิธีที่แฟนคลับจะยังคงส่งเสียงดังระหว่างเล่ม บางสำนักพิมพ์ได้เขียนความอดทนนี้ลงในแนวทางปฏิบัติสำหรับแฟนอาร์ตอย่างชัดเจน มันยังคงเป็นความอดทน ไม่ใช่การอนุญาต และขอบเขตเป็นไปตามธรรมเนียมมากกว่ากฎหมาย
โดจินชิสำหรับผู้ใหญ่เป็นส่วนสำคัญและเป็นที่ยอมรับอย่างเปิดเผยของตลาด ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมคำภาษาอังกฤษบางครั้งจึงมีความหมายแฝงนั้น พวกเขาเป็นประเภทย่อยภายในวัฒนธรรม ไม่ใช่คำอธิบายของวัฒนธรรมทั้งหมด
ทำไมจึงสำคัญหากคุณสร้างการ์ตูน
โดจินชิเป็นรูปแบบการตีพิมพ์ด้วยตนเองที่ชัดเจนที่สุดเท่าที่มี: การพิมพ์จำนวนน้อย กำหนดเวลาที่แน่นอนซึ่งกำหนดโดยวันจัดงาน การติดต่อโดยตรงกับผู้อ่านผลงานของคุณ และไม่มีผู้คัดกรอง อาชีพต่างๆ เริ่มต้นจากที่นั่น — CLAMP เริ่มต้นจากการเป็นวงโดจินชิก่อนที่จะตีพิมพ์เชิงพาณิชย์ — และทักษะที่จำเป็นนั้นเป็นสิ่งเดียวกับที่งานเชิงพาณิชย์ก็ต้องการ
สองนิสัยที่ควรนำมาใช้แม้ว่าคุณจะไม่ได้พิมพ์อะไรเลย ประการแรก กำหนดเวลาเป็นภายนอกและไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ ซึ่งจะช่วยแก้ปัญหาการแก้ไขไม่รู้จบ ประการที่สอง หน่วยธรรมชาติคือ วันช็อต ที่เสร็จสมบูรณ์ 20 ถึง 40 หน้า — เล็กพอที่จะทำเสร็จ และยาวพอที่จะเป็นเรื่องราวที่แท้จริง
คำที่เกี่ยวข้อง
- มังงะ มังงะคือคำภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่าการ์ตูน ในภาษาอังกฤษหมายถึงการ์ตูนที่สร้างตามธรรมเนียมญี่ปุ่น: ขาวดำ อ่านจากขวาไปซ้าย ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารก่อนจะรวมเล่มเป็นฉบับรวมเล่ม (tankobon) การ์ตูนเกาหลีเรียกว่ามานฮวา และการ์ตูนจีนเรียกว่ามานฮวา (manhua)
- One-shot One-shot คือเรื่องราวการ์ตูนที่จบสมบูรณ์ในตอนเดียว ไม่มีตอนก่อนหน้าหรือตอนต่อจากนั้น ในมังงะยังใช้เป็นเหมือนการนำเสนอผลงาน: นิตยสารจะลง One-shot เพื่อทดสอบว่าแนวคิดและตัวละครจะสามารถดำเนินเรื่องแบบต่อเนื่องได้หรือไม่ก่อนที่จะตัดสินใจทำเป็นซีรีส์เต็ม
- ยงโกมะ (4-koma) ยงโกมะคือการ์ตูนช่องญี่ปุ่นที่มีสี่ช่องเท่ากันเรียงเป็นแนวตั้ง อ่านจากบนลงล่าง สี่จังหวะของมันเป็นไปตามคิโชเทนเค็ตสึ — การตั้งต้น, การพัฒนา, จุดพลิกผัน, บทสรุป — ดังนั้นจุดหักมุมจึงมาจากการเปลี่ยนมุมมอง ไม่ใช่จากความขัดแย้ง