Düşünce balonu

Tek değil, iki sinyal

Bulut ana hattı “bu içsel bir düşünce” der. Dairelerden oluşan çizgi ise “ve bu, şu kişiye ait” der. İkisi de gereklidir. Sivri bir kuyruğu olan bir bulut, kafası karışık bir melez gibi okunur ve normal bir ovale giden daireler dizisi hiçbir şey ifade etmez. Bu gelenek eski ve katıdır ve okuyucular bunu bir saniyeden kısa sürede çözerler; hayatta kalmasının tüm nedeni budur.

Bu bir fısıltı değildir. Fısıltı konuşulduğu için sivri kuyruğunu korur ve bunun yerine kesik çizgili veya dalgalı bir ana hat alır. İkisini karıştırmak gerçek bir hatadır: okuyucu, başka bir karakterin duyamadığı bir şeyi duyduğu sonucuna varır.

Manga neden genellikle bulutu reddeder?

Hemen hemen her Japon çizgi romanını açtığında, içsel düşünceler panelde boş metin olarak veya kenarlıksız düz bir blokta, hiçbir yerde bulut olmadan görünür. Manga, çizilmiş bulutu dar bir kullanım için ayırır – bir hayal, bir fantezi, karakterin akıl yürütmek yerine hayal ettiği bir şey – ve sıradan iç sesi tipografik olarak ele alır.

Bu seçim, okuma deneyimini göründüğünden daha fazla değiştirir. Bir bulut, sahnede duran bir nesnedir: yer kaplar, bir konumu vardır ve açıkça içerilmiştir. Kenarlıksız metnin kenarı yoktur, bu yüzden çizime karışır ve karakterin algısıyla sürekli okunur. Bu şekilde sunulan iç monolog, alıntılanmış bir düşünceden çok, okuyucunun karakterin kafasının içinde olması gibi hissettirir. Ayrıca daha sessizdir, çünkü çizgi çalışmasıyla rekabet eden ikinci bir ana hat yoktur.

Pratik takas: kenarlıksız düşünce, konuşmacıyı açıkça belirtmek için panele ihtiyaç duyar, çünkü atıfta bulunan bir daire dizisi yoktur. Kalabalık bir sahnede başarısız olur ve bulut yerini geri kazanır.

Ne zaman ikisini de kullanmamalı?

Taslak halindeki birçok düşünce balonu açıklama kutusu olmalıdır. Test, zaman ve mesafedir. Bir düşünce balonu şimdiki zamanda ve o anda gerçekleşir – sola dönecek – sanatla aynı anda bulunur. Bir açıklama ise geriye dönük veya anlatımsaldır – geldiğini görmeliydim – ve panelin göstermediği zamanı kapsayabilir. Uzun yansıtıcı pasajlar bulut şekliyle çelişir ve bir kutuya aittir.

En sert ve en faydalı filtre, düşüncenin resmin yapamadığı bir işi yapıp yapmadığıdır. Bir karakterin gözle görülür şekilde dehşete düşmüşken dehşete düştüm diye düşündüğü paneller, klasik bir başlangıç hatasıdır. Korkuyu çiz ve balonu okuyucunun tahmin edemeyeceği bir şeye harca.