Webcomic
Een webcomic is een strip die op het web wordt gepubliceerd in plaats van in druk. Het woord beschrijft het kanaal, niet de vorm: een webcomic kan een gagstrip van drie panelen, een pagina op printformaat of een verticale scroll zijn, en wordt meestal zelf gepubliceerd door de maker.
Kanaal, geen formaat
Dit is het onderscheid dat ertoe doet en dat mensen verkeerd begrijpen: een webtoon is een formaat met regels — één doorlopende verticale strook, op maat gemaakt voor een telefoon — terwijl een webcomic simpelweg een strip is die toevallig op het web leeft. Elke webtoon is een webcomic. De meeste webcomics zijn geen webtoons.
Die losheid is het punt. Het woord werd bedacht voor strips die geen uitgever hoefden te bevredigen en geen printerbeperkingen hadden om rekening mee te houden, dus de enige regel die overblijft is dat het in een browser laadt.
Waar de vorm vandaan kwam
Vroege webcomics erfden de krantenstrip: een horizontale rij van drie of vier panelen, regelmatig bijgewerkt, gelezen op een desktopmonitor. Een tweede lijn scande of tekende volledige pagina’s op printformaat en plaatste deze één voor één, vandaar dat zoveel langlopende webcomics nog steeds lezen als een gedrukt boek op een scherm — de marges zijn millimeters breed, de pagina is als geheel gecomponeerd, en niets ervan gaat uit van scrollen.
Een derde lijn probeerde de browser zelf als canvas te gebruiken, met strips die zijwaarts panden of oneindig doorliepen. Heel weinig daarvan overleefde het contact met mobiel. Wat wel overleefde, en vervolgens won, was de verticale strook.
De economie is het echte verschil
Een webcomic heeft geen voorschot en geen paginatarief, dus de maker bezit het werk en draagt het risico. Het geld komt ergens anders vandaan dan de strip zelf: lidmaatschap op Patreon, platforminkomsten op Tapas of WEBTOON Canvas, printcollecties gefinancierd op Kickstarter, merchandise, opdrachten. Een webcomic die nooit een cent verdient, is nog steeds een webcomic; een webcomic die de huur betaalt, doet dat bijna altijd via een van die kanalen, niet via advertentie-impressies.
Dit is ook waarom het archief belangrijker is dan elke afzonderlijke update. Een webcomic vergaart waarde door jarenlang op één plek te bestaan met een leesbare backcatalogus. Het verplaatsen van hosts, het laten verrotten van het archief, of het verspreiden van de pagina’s over sociale feeds vernietigt het meeste van waar het formaat goed in is.
Praktisch advies als je er een begint
- Kies de vorm vóór pagina één. Strip, pagina of verticale scroll verandert hoe je thumbnails maakt van elke update. Een jaar later wisselen betekent dat je archief op twee verschillende manieren leest.
- Ga uit van een telefoon. Zelfs voor een pagina op printformaat, controleer of je belettering leesbaar is op de breedte van een telefoonscherm, want daar bevinden zich de meeste van je lezers.
- Publiceer op je eigen domein en op een platform. Het platform zorgt ervoor dat je ontdekt wordt; het domein is de kopie die niemand kan verwijderen.
- Stel een frequentie in die je kunt volhouden. Een tweewekelijkse strip die vijf jaar loopt, is beter dan een dagelijkse die in maart stopt.
Gerelateerde termen
- Webtoon Een webtoon is een digitaal stripverhaal getekend als één doorlopende verticale strook, bedoeld om te lezen door naar beneden te scrollen op een telefoonscherm in plaats van pagina's om te slaan. Het formaat is ontstaan in Zuid-Korea en wordt nu wereldwijd gebruikt.
- Panel Een panel is een enkel omkaderd beeld in een stripverhaal dat één moment van het verhaal toont. De rand markeert het einde van dat moment, de grootte bepaalt hoe lang de lezer erbij stilstaat, en de volgorde van panels is de volgorde van de tijd.
- Verticaal scrollen Verticaal scrollen is een stripformaat, opgemaakt als één hoge, doorlopende kolom die je leest door naar beneden te scrollen op een telefoonscherm, in plaats van pagina's om te slaan. Het is het standaardformaat voor webtoons, waarbij lege ruimte tussen panelen het tempo bepaalt.
- One-shot Een one-shot is een compleet stripverhaal dat in één deel wordt verteld, zonder voorafgaande of volgende hoofdstukken. In manga dient het ook als pitch: tijdschriften publiceren one-shots om te testen of een premisse en personages een volledige serialisatie kunnen dragen.