เว็บตูน

ทำไมรูปแบบถึงสำคัญกว่าชื่อเรียก

“เว็บตูน” อธิบายถึง รูปแบบการนำเสนอ ไม่ใช่ประเทศหรือสไตล์ศิลปะ ข้อจำกัดที่สำคัญคือผู้อ่านถือโทรศัพท์และเลื่อนไปในทิศทางเดียว: ลง ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เว็บตูนแตกต่างจากการ์ตูนสิ่งพิมพ์ล้วนมาจากข้อจำกัดนี้

หน้าสิ่งพิมพ์ถูกจัดองค์ประกอบเป็นภาพรวม ผู้อ่านจะเห็นเค้าโครงทั้งหมดก่อนที่จะอ่านช่องใดช่องหนึ่ง นั่นคือเหตุผลที่ศิลปินสิ่งพิมพ์สามารถใช้ตารางที่ไม่สม่ำเสมอ ภาพสองหน้า หรือช่องที่อ่านในแนวทแยงได้ สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถทำได้บนโทรศัพท์ ในแถบแนวตั้งผู้อ่านจะเห็นช่องประมาณหนึ่งช่องต่อครั้ง ในลำดับที่กำหนด และศิลปินจะควบคุมจังหวะโดยการควบคุมพื้นที่ว่างระหว่างช่อง

ความแตกต่างในทางปฏิบัติ

• ช่องว่างควบคุมจังหวะ ในสิ่งพิมพ์ ช่องว่างมีเพียงไม่กี่มิลลิเมตร ในเว็บตูนอาจเป็นหน้าจอสีว่างเปล่าทั้งหมด และความว่างเปล่านั้นคือวิธีที่ใช้หน่วงจังหวะก่อนการเปิดเผย
• ช่องกว้าง ไม่สูง ช่องที่สูงจะถูกตัดครึ่งโดยหน้าจอ ช่องเว็บตูนส่วนใหญ่จะกว้างกว่าสูงด้วยเหตุผลนี้
• สีคือค่าเริ่มต้น เว็บตูนมักจะเป็นสีเต็มรูปแบบ ในขณะที่มังงะมักจะไม่ใช่
• ตอน ไม่ใช่บท การตีพิมพ์เป็นรายสัปดาห์ และหนึ่งตอนมีขนาดพอดีกับการอ่านครั้งเดียวระหว่างเดินทาง

ที่มาของคำ

คำนี้เป็นการผสมผสานระหว่าง “web” และ “cartoon” ซึ่งบัญญัติขึ้นในเกาหลีใต้ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 เมื่อเว็บไซต์พอร์ทัลเริ่มโฮสต์การ์ตูนโดยตรง แทนที่จะสแกนหน้าสิ่งพิมพ์ Naver และ Daum สร้างแพลตฟอร์มขนาดใหญ่แห่งแรก WEBTOON ซึ่งเป็นแอปที่ผู้อ่านภาษาอังกฤษส่วนใหญ่มักจะหมายถึงเมื่อพูดถึงคำนี้ คือบริการระหว่างประเทศของ Naver — นั่นคือเหตุผลที่ “เว็บตูน” เป็นทั้งรูปแบบ ประเพณี และแบรนด์ในเวลาเดียวกัน และเป็นเหตุผลว่าทำไมทั้งสามจึงสับสนกันอยู่เสมอ

เว็บตูนเกาหลีก็คือ มานฮวา (manhwa) เช่นกัน ไม่ใช่มานฮวาทั้งหมดที่เป็นเว็บตูน: คำนี้มีมาก่อนรูปแบบและครอบคลุมการ์ตูนสิ่งพิมพ์ด้วย