Flatting
Flatting to etap kolorowania, gdzie każdy obszar panelu komiksu wypełniany jest jednolitym kolorem, bez cieniowania, by później renderowanie mogło zaznaczyć dowolny obszar jednym kliknięciem. Wynikiem jest warstwa "flats" używana jako maska selekcji.

Zamień swoją historię w strony komiksu
100 darmowych kredytów · Bez karty kredytowej
Do czego służy warstwa „flats”
„Flats” to nie pierwsze podejście do kolorów. To narzędzie selekcji, które wygląda jak kolory. Każdy odrębny obszar — ten rękaw, te włosy, ta ściana — otrzymuje swój własny, płaski, twardo zarysowany, w pełni kryjący obszar. Gdy to już istnieje, kolorysta może kliknąć dowolny obszar różdżką i natychmiast uzyskać idealne zaznaczenie do cieniowania wewnątrz, przez resztę komiksu.
To dlatego same „flats” są często jaskrawe. Niektóre studia używają celowo ohydnych, maksymalnie odróżniających się odcieni, aby sąsiadujące obszary nigdy nie mogły zostać pomylone, a następnie przekolorowują całą warstwę w jednym przejściu.
Dwie właściwości są niepodważalne:
- Brak antyaliasingu. Miękkie krawędzie oznaczają, że zaznaczenie różdżką wycieka lub pozostawia aureolę. „Flats” rysuje się narzędziem o twardych krawędziach, z aliasingiem.
- Brak przerw. Każdy piksel pod grafiką należy do dokładnie jednego „flata”. Pojedynczy niewypełniony piksel między dwoma obszarami to potencjalne wyciek.
Dlaczego studia to rozdzielają
Flatting jest powolne, całkowicie mechaniczne i nie wymaga żadnego wyczucia koloru. Renderowanie jest szybkie, kreatywne i wymaga doświadczonego oka. Rozdzielenie ich oznacza, że drogi kolorysta nie spędza trzech godzin na zaznaczaniu włosów, a — ponieważ flatting nie potrzebuje niczego z etapu renderowania — kilka stron może być flatowanych równolegle, podczas gdy wcześniejsze strony są renderowane.
To prawdziwa droga wejścia do branży: flatting jest często pierwszą płatną pracą w komiksach, jaką ktoś dostaje, i uczy ogromnie dużo o tym, jak konstruowany jest tusz, ponieważ widzisz dokładnie, gdzie każdy kontur nie domyka się.
Jak to robić szybciej
- Najpierw zamknij line art. Zamykanie luk to odpowiedzialność tuszownika. Jeśli istnieją dziury, załataj je na osobnej warstwie nad tuszem, zamiast edytować grafikę.
- Pracuj pod line artem, na warstwie umieszczonej za nim, aby tusz pozostał wyraźny na wierzchu.
- Zaznacz lasso, a następnie wypełnij. Dla włosów i złożonych kształtów lasso wielokątne jest szybsze niż gonienie różdżki; wypełnij wewnątrz zaznaczenia i raz oczyść granicę.
- Rozszerz każde wypełnienie o 1–2 px pod line artem. Wypełnianie dokładnie do krawędzi pozostawia białe obramowanie, gdy warstwa tuszu zostanie później zmniejszona lub obraz przeskalowany.
- Największy obszar flatuj na końcu i po prostu wypełnij wszystko, co pozostało — tło jest zazwyczaj tym, co zostaje.
Kiedy możesz to pominąć
W projekcie solo z miękkim, malarskim renderowaniem i bez twardych granic regionów, „flats” dają niewiele. Opłacają się, gdy jest zespół, gdy te same postacie powtarzają się na wielu panelach ze stałą paletą, lub gdy praca jest długoformatowa — seria webtoon z cotygodniowymi odcinkami to dokładnie ten przypadek, dla którego flatting został wymyślony.
Powiązane terminy
- Tuszowanie (Inking) Tuszowanie to etap, na którym ołówkowy rysunek komiksu jest przerysowywany trwałą czarną linią. Tuszer decyduje, które krawędzie staną się liniami, jak gruba będzie każda linia i które obszary zostaną wypełnione czarnym kolorem – te wybory nadają stronie głębię i kontrast.
- Grubość linii (Line weight) Grubość linii to zmienna grubość narysowanej linii, celowo różnicowana w dziele sztuki. Grubsze linie zbliżają się do widza i wydają się zacienione lub ciężkie; cieńsze linie cofają się i wydają się oświetlone lub delikatne, co pozwala płaskiej kresce oddać głębię.
- Kadr (Panel) Kadr to pojedynczy, obramowany obraz w komiksie, przedstawiający jeden moment historii. Jego granica wyznacza koniec tego momentu, rozmiar kontroluje czas, jaki czytelnik na nim spędza, a sekwencja kadrów to sekwencja czasu.
- Screentone Screentone to arkusz z nadrukowanymi kropkami, liniami lub gradientami, nakładany na czarno-białą grafikę komiksową w celu uzyskania odcieni szarości. Pierwotnie samoprzylepna folia cięta ostrzem, obecnie prawie zawsze stosowana cyfrowo jako warstwy tonów.