Tuszowanie (Inking)

Tuszowanie to nie kalkowanie

Najstarsze nieporozumienie dotyczące tej pracy polega na tym, że tuszer podąża za ołówkiem. Nie robi tego. Ołówek opisuje, co znajduje się w kadrze; tusz decyduje, co czytelnik widzi najpierw. Pojedynczy rysunek ołówkowy tuszowany przez dwie osoby daje dwa różne komiksy, a różnica nie polega na schludności.

Cztery decyzje należą do tuszera, a żadna z nich nie jest zawarta w ołówku:

1. Które krawędzie w ogóle dostają linię. Krawędź cienia, fałda, zmiana materiału — każda może być linią, tonem lub niczym. Liniowanie wszystkiego tworzy stronę, która jest jednolicie zajęta, a zatem nie ma punktu skupienia.
2. Grubość linii. Grubsza na zewnętrznym konturze, po stronie cienia i na tym, co jest najbliżej czytelnika.
3. Rozmieszczanie czerni. Gdzie znajdują się jednolite czarne obszary i czy równoważą się na całej stronie. Jest to największa pojedyncza dźwignia nastroju i ta, którą najczęściej się pomija.
4. Tekstura. Kreskowanie, krzyżowe kreskowanie, cieniowanie, suchy pędzel — jak powierzchnia wygląda jak cegła, jedwab lub skóra bez koloru.

Rozmieszczanie czerni, konkretnie

Zmruż oczy na skończonej stronie, aż szczegóły znikną. Powinieneś zobaczyć wyraźny układ czarnych kształtów prowadzących oko przez kadry. Jeśli widok z przymrużonymi oczami jest jednolity szary, strona nie ma struktury, a dodanie rastra tylko ją pogrzebie.

Praktyczne nawyki: daj każdemu kadrowi przynajmniej jedną prawdziwą czarną kotwicę; utrzymuj czernie rozłożone, a nie skupione w jednym rogu; i umieść czerń za postacią centralną, a nie na niej, aby postać była jasna na ciemnym tle.

Narzędzia i do czego każde z nich służy

• Stalówki (G-pen, maru pen) — wrażliwe na nacisk, ogromny zakres grubości w jednym pociągnięciu. Domyślne w mandze; G-pen do postaci, cienki maru pen do detali i tła.
• Pędzel — najszerszy zakres i najbardziej organiczne zwężenie. Najlepszy do draperii, włosów i wszystkiego, co powinno sprawiać wrażenie ruchu.
• Rapidografy — idealnie jednolita szerokość. Odpowiednie do maszyn, architektury, ramek paneli; martwiące na twarzy.
• Cyfrowe — te same pędzle symulowane, plus jedna prawdziwa zaleta: stabilizacja i możliwość tuszowania na osobnej warstwie, dzięki czemu ołówki pozostają nienaruszone.

Błędy specyficzne dla cyfrowego tuszowania

Tuszuj na własnej warstwie w rozdzielczości 600–1200 dpi (bitmapa lub skala szarości), a nie w rozdzielczości ekranu — linie skalowane później stają się rozmyte, a rozmyte linie kolidują z rastrami w druku.

Zamykaj kształty. Każdy kontur, który później zostanie pokolorowany, nie może mieć przerw, ponieważ kolorowanie zależy od tego, czy wypełnienia nie wyciekają. Gonienie jednopikselowej dziury po całej stronie włosów to naprawdę nieszczęśliwy sposób na spędzenie popołudnia, a można temu całkowicie zapobiec na etapie tuszowania.