Manhua
Manhua to chińskie słowo oznaczające komiksy, a po angielsku odnosi się do komiksów z Chin kontynentalnych, Hongkongu lub Tajwanu. Większość współczesnych manhua jest w pełnym kolorze, czytana od lewej do prawej i wydawana jako pionowo przewijane odcinki w aplikacjach, a nie jako drukowane książki.
Stwórz własny komiks w stylu Manhua z AI
100 darmowych kredytów · Bez karty kredytowej
Jedno słowo, trzy tradycje wydawnicze
„Manhua” obejmuje trzy rynki, które produkowały bardzo różne komiksy. Manhua z Hongkongu z lat 70.–90. to cienkie, cotygodniowe, pełnokolorowe książki o sztukach walki z gęstą, muskularną kreską — wygląd zupełnie inny niż manga, drukowane w kolorze dziesiątki lat, zanim stało się to rutyną. Tajwańska manhua była znacznie bliższa japońskim konwencjom, w tym czytaniu od prawej do lewej. Manhua z Chin kontynentalnych to ta, którą większość anglojęzycznych czytelników ma teraz na myśli: natywna dla aplikacji, pełnokolorowa, pionowo przewijana, czytana od lewej do prawej.
Jeśli czytasz starszą drukowaną manhua i panele wydają się być w złej kolejności, sprawdź grzbiet. Tradycyjny chiński skład tekstu biegł od prawej do lewej, a drukowane manhua z Hongkongu i Tajwanu często to naśladowały.
Kolor i stojące za nim studio
Nowoczesna manhua jest prawie zawsze w pełnym kolorze, z tego samego powodu, dla którego manhwa jest: tworzy ją studio, a nie jeden artysta z asystentami. Kreska, wypełnienia, renderowanie i tła to oddzielne zadania wykonywane przez różnych ludzi, co umożliwia cotygodniowy kolorowy odcinek tam, gdzie cotygodniowy kolorowy rozdział mangi nie byłby możliwy.
Widocznym znakiem tego procesu jest specyficzny rodzaj renderowania — miękkie, aerografowane gradienty, mocne oświetlenie krawędziowe i tła, które często są wspomagane 3D lub malowane matowo, a nie rysowane linia po linii. Postacie są rysowane liniowo i oświetlane; środowiska są malowane. Ten podział to najszybszy sposób, aby na pierwszy rzut oka odróżnić grafikę manhua od grafiki manga.
Kultywacja jest motorem napędowym
Dominujące gatunki komercyjne to wuxia i xianxia, a różnica między nimi ma znaczenie, jeśli piszesz jeden z nich. Wuxia jest ugruntowana: śmiertelni mistrzowie sztuk walki, podziemie jianghu, honor i zemsta. Xianxia jest fantastyczna: kultywujący wspinający się po drabinie ponumerowanych sfer ku nieśmiertelności, z bogami, demonami i sektami nad nimi. Koreańskie historie murim pochodzą z tego samego korzenia sztuk walki, ale zazwyczaj pozostają bliżej końca wuxia.
Drabina sfer to powód, dla którego tak wiele manhua czyta się jako historie o progresji. Struktura daje pisarzowi czytelną tablicę wyników — czytelnik zawsze dokładnie wie, jak silny jest protagonista i ile kosztuje następny szczebel. Jest to niezwykle skuteczne w serializacji i dlatego rozdziały mogą kończyć się wzmocnieniem równie niezawodnie, jak cliffhangerem.
Adaptacja to model biznesowy
Duża część manhua to adaptacje powieści internetowych, a te udane są następnie ponownie adaptowane na donghua — chińskie animacje. Powieść do manhua do donghua to standardowy proces, a nie wyjątek, i kształtuje same komiksy: manhua adaptująca długą powieść dziedziczy ogromną obsadę i już zaplanowaną fabułę, więc jej problemem rzemieślniczym jest kompresja i inscenizacja, a nie inwencja.
Powiązane terminy
- Manhwa Manhwa to koreańskie słowo oznaczające komiksy. W języku angielskim zazwyczaj odnosi się do komiksów z Korei Południowej, najczęściej pełnokolorowych webtoonów przewijanych w pionie, odróżniających się od japońskiej mangi czy chińskiej manhui.
- Manga Manga to japońskie słowo oznaczające komiksy. W języku angielskim odnosi się do komiksu stworzonego w japońskiej tradycji: czarno-białego, czytanego od prawej do lewej, wydawanego rozdział po rozdziale w magazynie, a następnie zbieranego w tomy tankōbon.
- Webtoon Webtoon to cyfrowy komiks rysowany jako ciągły, pionowy pasek, przeznaczony do czytania przez przewijanie ekranu telefonu, a nie przewracanie stron. Format ten narodził się w Korei Południowej i jest obecnie używany na całym świecie.
- Murim Murim to świat sztuk walki w koreańskiej fikcji: społeczeństwo sekt, klanów i wędrownych wojowników, które istnieje równolegle do zwykłego życia, z własnymi prawami i hierarchią. Słowo (무림) oznacza „leśne sztuki walki” i nazywa zarówno świat, jak i gatunek, który się w nim rozgrywa.