Manga

Po japońsku to słowo jest zupełnie zwyczajne

漫画 (manga) oznacza „komiksy” – wszystkie komiksy. Tintin to manga. Fistaszki to manga. Wąskie angielskie znaczenie, „komiks z Japonii”, to zapożyczenie, którego japońscy czytelnicy nie używają, i dlatego japoński czytelnik szukający koreańskich komiksów wpisuje マンファ lub 韓国漫画, zamiast próbować kwalifikować „mangę”. Rozróżnienie, które angielski robi za pomocą trzech różnych słów, japoński robi za pomocą jednego słowa i nazwy kraju.

Od prawej do lewej i dlaczego nie powinieneś tego lustrzanie odbijać

Strona mangi zaczyna się w prawym górnym rogu i kończy w lewym dolnym. Panele biegną w ten sposób, dymki w panelu biegną w ten sposób, a książka otwiera się od tego, co angielski czytelnik nazwałby tyłem. Angielskie wydania były rutynowo odwracane do późnych lat 90.; wydawcy przestali, ponieważ lustrzane odbicie niszczy sztukę – szermierze stawali się leworęczni, drukowane znaki czytano wspak, a ręcznie rysowane efekty dźwiękowe były źle umieszczone.

Praktyczna lekcja dla każdego, kto rysuje własne: wybierz kierunek, zanim zrobisz szkic, a nie po. Kierunek czytania jest wbudowany w każdy panel – w którą stronę patrzy postać, w którą stronę leci cios, z której strony kadru wchodzi nowa postać. Nie możesz tego później odwrócić.

Czarno-białe to decyzja ekonomiczna

Tygodniowy rozdział to około 18–20 stron produkowanych w tydzień przez jednego artystę z małym zespołem asystentów. Pełny kolor nie jest osiągalny w takim tempie, więc manga zamiast tego rozwinęła rzemiosło w skali szarości: rastry dla tekstury i tonu, duża zmienność grubości linii dla głębi i linie prędkości dla ruchu. Manhwa może być w pełnym kolorze, ponieważ studio webtoon dzieli rysunek, kolor i tła między różne osoby i dostarcza jeden odcinek tygodniowo, a nie dwadzieścia stron.

Najpierw magazyn, potem tom

Seria ukazuje się w tygodniowej lub miesięcznej antologii – Shonen Jump, Afternoon, Nakayoshi – a dopiero później jest zbierana w tankōbon. Magazyn jest badaniem: reakcja czytelników decyduje, czy seria będzie kontynuowana. To jest prawdziwy powód, dla którego rozdziały mangi kończą się tak dyscyplinarnie cliffhangerem. Cliffhanger to nie jest styl, to sposób, w jaki seria pozostaje przy życiu.

Manga, manhwa, manhua

Te trzy słowa to te same dwa znaki (漫畫) czytane po japońsku, koreańsku i chińsku, więc żadna definicja samego słowa ich nie rozdzieli. W języku angielskim utrwaliły się jako skrót dla trzech tradycji wydawniczych:

• Manga — Japonia, czarno-biała, od prawej do lewej, strony z magazynów zbierane w tomy.
• Manhwa — Korea, pełny kolor, od lewej do prawej, zazwyczaj pionowo przewijany odcinek webtoonu.
• Manhua — Chiny, pełny kolor, od lewej do prawej, najpierw aplikacja.

Shonen to publiczność, nie gatunek

Shonen, shojo, seinen i josei nazywają grupę czytelników, do której magazyn był skierowany – chłopców, dziewczęta, dorosłych mężczyzn, dorosłe kobiety. Opisują, gdzie seria została opublikowana, a nie co się w niej dzieje. Seria shonen może być horrorem, a seria josei może być komedią.