ช่องคำบรรยาย
ช่องคำบรรยายคือกล่องข้อความสี่เหลี่ยมที่แยกจากฟองคำพูด ใช้บรรยายเรื่องราว ความคิดภายใน หรือระบุสถานที่และเวลา ไม่มีหางเพราะไม่มีใครในช่องพูดออกมาดังๆ
กล่องคือเสียง และคุณต้องเลือกเสียงของใคร
ทุกคำบรรยายมาจากที่ใดที่หนึ่ง ก่อนที่จะเขียนคำบรรยาย ให้ตอบคำถามเดียว: ผู้อ่านกำลังอยู่ในหัวของใคร? มีคำตอบที่ตรงไปตรงมาเพียงไม่กี่ข้อ และแต่ละข้อก็มีพฤติกรรมแตกต่างกันไป
- บุคคลที่หนึ่งแบบย้อนอดีต — ตัวเอกเล่าเรื่องหลังจากเหตุการณ์เกิดขึ้น พอถึงประตู เธอก็ไปแล้ว อบอุ่น เป็นส่วนตัว และสื่อว่าผู้บรรยายรอดชีวิต
- บุคคลที่หนึ่งแบบปัจจุบัน — เสียงภายในที่ดำเนินไปพร้อมกับการกระทำ ใกล้เคียงกับ ฟองความคิด มาก แต่สามารถบีบอัดเวลาและแสดงความคิดเห็นได้
- บุคคลที่สามแบบรอบรู้ — ผู้บรรยายภายนอก เป็นทางการ และทำให้ผู้อ่านห่างเหินจากตัวละครมากกว่าที่จะผูกมัดกับตัวละครใดตัวละครหนึ่ง
- ระบุสถานที่และเวลา — โซล สามปีก่อน ไม่ใช่เสียงเลย เป็นแค่ป้ายกำกับ
ข้อผิดพลาดคือการเปลี่ยนไปมาระหว่างเสียงเหล่านี้ในหน้าเดียวกัน คำบรรยายที่เป็นบุคคลที่หนึ่งแบบย้อนอดีตในช่องแรกและเป็นบุคคลที่สามแบบรอบรู้ในช่องที่สี่ ทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าพื้นดินเคลื่อนไหวโดยไม่สามารถบอกได้ว่าทำไม เลือกเสียงเดียวต่อลำดับและยึดถือไว้
ช่องคำบรรยายกับฟองคำพูด
ฟองคำพูด ตัวละครอื่นได้ยิน แต่ช่องคำบรรยายไม่ได้ยิน ข้อเท็จจริงเดียวนี้ช่วยแก้ปัญหาการจัดวางเกือบทั้งหมด: ช่องคำบรรยายสามารถอยู่เหนือใบหน้า สามารถข้ามร่องระหว่างช่อง สามารถปรากฏในช่องที่ผู้บรรยายไม่ได้อยู่ และสามารถอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นที่อื่นได้ ไม่มีสิ่งใดที่ฟองคำพูดทำได้
สีมักจะทำหน้าที่ระบุแหล่งที่มาแทนหาง สีที่สอดคล้องกัน — สีเหลืองสำหรับนักสืบ สีฟ้าอ่อนสำหรับวายร้าย — ช่วยให้คอมิกสามารถใช้เสียงภายในสองเสียงในฉากเดียวกันได้โดยไม่ต้องอธิบายอะไร ผู้อ่านจะเข้าใจหลังจากใช้ไปสองหรือสามครั้ง
ประโยชน์และข้อจำกัด
ช่องคำบรรยายมีประโยชน์มากที่สุดสำหรับสิ่งที่ไม่สามารถแสดงด้วยภาพได้อย่างแท้จริง: เวลาที่ผ่านไป ความคิดภายในที่ขัดแย้งกับภายนอก ข้อมูลที่ผู้อ่านต้องการและไม่มีตัวละครใดจะพูดได้อย่างสมเหตุสมผล การข้ามเวลาที่จัดการด้วยสี่คำดีกว่า ภาพเปิดเรื่อง ทั้งหมดที่ใช้ไปกับมัน
แย่ที่สุดคือการใช้แทนการจัดฉาก หากคำบรรยายบอกว่า ห้องนั้นตึงเครียด เหนือภาพวาดห้องที่ตึงเครียด แสดงว่ามีสิ่งหนึ่งที่สูญเปล่า — และไม่ใช่ภาพวาด นิสัยเก่าๆ ของหนังสือพิมพ์ที่บรรยายการกระทำในกล่องเหนือช่องนั้นตายไปแล้วด้วยเหตุผลนี้
บนโทรศัพท์ ช่องคำบรรยายมีข้อดีเพิ่มเติมอีกอย่างหนึ่ง: ในรูปแบบ การเลื่อนแนวตั้ง ช่องคำบรรยายสามารถลอยอยู่คนเดียวในพื้นที่เลื่อนระหว่างช่อง โดยบรรยายเรื่องราวเหนือสีพื้นว่างๆ การพิมพ์ไม่มีสิ่งเทียบเท่านี้
คำที่เกี่ยวข้อง
- ช่องคำพูด ช่องคำพูดคือรูปทรงที่มีเส้นขอบซึ่งบรรจุคำพูดของตัวละครไว้ในช่องการ์ตูน โดยมีหางชี้ไปที่ผู้พูด ผู้อ่านจะอ่านช่องคำพูดตามลำดับการอ่านของช่อง ดังนั้นตำแหน่งของช่องคำพูดจึงเป็นตัวกำหนดว่าใครจะถูกได้ยินก่อน
- ช่องความคิด ช่องความคิดคือกรอบคำพูดที่มีขอบเป็นรูปก้อนเมฆ ใช้แสดงสิ่งที่ตัวละครกำลังคิดอยู่ ไม่ได้พูดออกมา และเชื่อมโยงกับตัวละครด้วยชุดวงกลมที่เล็กลงเรื่อยๆ แทนที่จะเป็นหางแหลม
- ช่อง (Panel) ช่องคือภาพเดี่ยวที่มีกรอบในคอมิก แสดงช่วงเวลาหนึ่งของเรื่อง ขอบของช่องบอกจุดสิ้นสุดของช่วงเวลานั้น ขนาดของช่องควบคุมระยะเวลาที่ผู้อ่านใช้ และลำดับของช่องคือลำดับของเวลา
- Establishing shot Establishing shot คือช่องภาพมุมกว้างที่แสดงว่าฉากเกิดขึ้นที่ไหนและตัวละครจัดวางอย่างไร ก่อนที่การ์ตูนจะตัดเข้าไปใกล้ หากไม่มีภาพนี้ ผู้อ่านจะไม่สามารถจัดวางภาพโคลสอัพที่ตามมาในพื้นที่ที่สอดคล้องกันได้