Senaryo

Bir senaryo aslında ne içerir?

Tek bir endüstri formatı olmasa da, çalışma senaryoları aynı unsurlarda birleşir:

• Sayfa numarası, ardından içindeki panel numarası. Sayfa gerçek birimdir, çünkü sayfa sonu ve sayfa çevirme yapısal öneme sahiptir.
• Panel açıklaması — okuyucunun ne gördüğü. Çekim boyutu, içinde kimlerin olduğu, ne yaptıkları, son panelden bu yana neyin değiştiği.
• Diyalog, karakter adına göre atfedilmiş, okuma sırasına göre.
• Metinler ve SFX, harfleyicinin hangisinin ne olduğunu bilmesi için bu şekilde işaretlenir.
• Bazen çekim notları: alçak açı, ellere yakın çekim, kurucu çekim.

Çizilemeyen bir açıklama, açıklama değildir. “Onun yıllardır ona yalan söylediğini fark eder” bir düşüncedir; “eli bardağa doğru yarı yolda durur” bir paneldir. Test, taslağı okumamış bir sanatçının sadece paragraftan yola çıkarak bunu çizebilip çizemeyeceğidir.

Tam senaryo ve Marvel yöntemi

Tam senaryo, çizim başlamadan önce her paneli belirtir. Yazar, dördüncü sayfada kaç panel olacağına ve her birinin ne göstereceğine karar verir; sanatçı buna göre çizer. Çoğu Batı çizgi romanı için varsayılan yöntemdir ve yazar ile sanatçının aynı odada olmadığı durumlarda (ki bu neredeyse her zaman böyledir) işe yarar. Ayrıca tüm yapısal riski, panelleri çizmeden saymak zorunda olan yazara yükler.

Marvel yöntemi, sanatçıya sayının düzyazı özetini (bazen bir sayfa, bazen bir paragraf) verir ve bunu panellere ayırmasına ve kendi hızını belirlemesine izin verir. Yazar daha sonra tamamlanmış çizimlere diyalog yazar. Bu yöntem, sayfayı anlayan kişi sayfayı tasarladığı için daha iyi tempolu sanat eserleri üretir ve kimse olay örgüsünün uyup uymadığını saymadığı için süreklilik sorunları yaratır. Stan Lee ve 1960’ların Marvel ofisi, tam senaryo iş akışının izin verdiğinden çok daha fazla sayfa yayınlamak için bu yöntemi kullanmıştır.

Günümüzdeki çoğu işbirliği, ikisi arasında bir yerdedir: vuruşları ve diyalogları belirten ancak sanatçının panelleri yeniden düzenlemesine açıkça izin veren bir senaryo. İlk sayfadan önce hangisini yaptığınızı söyleyin, çünkü ikisi tempo konusunda farklı fikirlere sahiptir.

Senaryonun süreçteki yeri

Vuruş çizelgesinden sonra ve küçük resimlerden önce gelir. Vuruş çizelgesi olmadan senaryo yazmak, on sekizinci sayfada ikinci perdenin bir dönüm noktası olmadığını keşfetmek demektir; senaryo olmadan küçük resimler çizmek, diyalog şeklinde boşluklar çizip kelimelerin onlara uyacağını ummak demektir.

Hemen işe yarayan iki alışkanlık:

1. Sayfa başına panellerinizi sayın. Beş veya altı standart bir sayfa için rahattır; dokuz yoğun bir ızgaradır ve kısa satırlar gerektirir; üç yavaştır ve buna değiyor olmalıdır.
2. Diyaloğu son uzunluğunda yazın. Senaryolar rutin olarak 40 kelime uzunluğunda satırlar içerir ve harflendirmeye panelin yarısını kaplayan bir balon olarak gelir. Basılı için balon başına yaklaşık 25 kelime, telefon için 8-15 kelime.

Bir dikey kaydırmalı çizgi roman için “sayfa” yerine “bölüm” kullanın ve panelleri baştan sona numaralandırın — sayfa çevirme diye bir şey yoktur ve buna göre düzenlenmiş bir senaryo, formatın sunamayacağı vuruşları planlayacaktır.