เซเน็น
เซเน็นคือกลุ่มประชากรเป้าหมายในการตีพิมพ์มังงะของญี่ปุ่น: มังงะที่ตีพิมพ์ในนิตยสารสำหรับผู้ชายวัยผู้ใหญ่ อายุประมาณ 18 ปีขึ้นไป แตกต่างจากโชเน็นน้อยกว่าในด้านเรทเนื้อหา แต่ต่างกันที่จังหวะการเล่าเรื่องและความแน่นอนทางศีลธรรม – เซเน็นยอมให้ตัวเอกล้มเหลวและยังคงผิดพลาดได้
ไม่ใช่การจัดเรทความเหมาะสมของเนื้อหา
การใช้คำนี้ในภาษาอังกฤษที่ผิดบ่อยที่สุดคือการใช้เป็นคำเตือนเนื้อหา — “เซเน็น” หมายถึงเลือด เซ็กส์ หรือความมืดหม่น ซึ่งไม่เป็นเช่นนั้น คำนี้หมายถึงนิตยสารที่ขายให้กับผู้ชายวัยผู้ใหญ่: Young Jump, Young Magazine, Morning, Big Comic, Afternoon มังงะเซเน็นจำนวนมากเป็นแนวตลกเบาสมองในที่ทำงาน หรือมังงะเกี่ยวกับการดื่มเบียร์หลังเลิกงาน ในขณะที่นิตยสาร โชเน็น ก็ตีพิมพ์ฉากการตัดแขนขาได้อย่างมีความสุข
สิ่งที่ทั้งสองแนวแตกต่างกันอย่างแท้จริงคือโครงสร้าง
สามความแตกต่างที่เกี่ยวกับงานฝีมือ ไม่ใช่เนื้อหา
ความล้มเหลวเป็นเรื่องถาวร ความพ่ายแพ้ของโชเน็นคือจุดเริ่มต้นของช่วงการฝึกฝนและการแก้แค้น ในเซเน็น แผนการอาจไม่สำเร็จ และเรื่องราวจะดำเนินต่อไปพร้อมกับความสูญเสีย แทนที่จะปลดปล่อยมันออกไป สิ่งนี้เปลี่ยนวิธีที่คุณจัดงบประมาณสำหรับโครงเรื่องของคุณ: คุณไม่ได้สร้างไปสู่การแก้แค้น ดังนั้นคุณจึงต้องการแหล่งที่มาของแรงผลักดันที่แตกต่างกัน — โดยปกติแล้วจะเป็นคำถามที่ผู้อ่านต้องการคำตอบมากกว่าการต่อสู้ที่พวกเขาต้องการชนะ
ความสามารถเข้ามาแทนที่การเติบโต ตัวเอกของเซเน็นมักจะเริ่มต้นด้วยความเก่งกาจในงานของพวกเขา ดราม่าคือสิ่งที่งานทำกับพวกเขา ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะเรียนรู้งานได้หรือไม่ นั่นทำให้เซเน็นสามารถรองรับโครงสร้างแบบขั้นตอนและแบบรวมกลุ่มได้ — ห้องข่าว เรือประมง แผนกตำรวจ — ซึ่งโครงเรื่องการเติบโตของตัวเอกคนเดียวไม่สามารถทำได้
คำถามทางศีลธรรมยังคงเปิดกว้าง ตัวร้ายมีข้อโต้แย้งที่เรื่องราวไม่ได้หักล้าง เมื่ออ่านในฐานะเทคนิค นั่นหมายความว่าคุณต้องนำเสนอข้อโต้แย้งของฝ่ายตรงข้ามให้ดีที่สุดในหน้ากระดาษ ในบทสนทนา โดยไม่มีผู้บรรยายมาบ่อนทำลาย
การตีพิมพ์รายเดือนส่งผลต่องานศิลปะอย่างไร
มังงะเซเน็นหลายเรื่องตีพิมพ์รายเดือนโดยมี 40 หน้าขึ้นไป แทนที่จะเป็นรายสัปดาห์ที่มี 19 หน้า ผลกระทบในทางปฏิบัติสามารถเห็นได้ในทุกหน้า: ฉากหลังที่หนาแน่นขึ้น รายละเอียดที่ค้นคว้ามาอย่างดี ฉากที่ดำเนินไปอย่างยาวนาน และช่องเงียบที่มากขึ้น การสนทนาสามารถกินพื้นที่แปดหน้าได้เพราะไม่มีอะไรบังคับให้เกิดจุดหักมุมในเจ็ดวันถัดไป หากคุณกำลังวาดในสไตล์เซเน็น จุดสังเกตมักจะเป็นความยับยั้งชั่งใจ — เส้นความเร็ว น้อยลง จังหวะที่คงที่มากขึ้น
เปรียบเทียบกับแนวอื่น
โจเซย์ เป็นคู่กันสำหรับผู้หญิงวัยผู้ใหญ่ และทั้งสองแนวนี้ทับซ้อนกันมากกว่าที่โชเน็นและ โชโจ ทำมาก; ตัวแบ่งที่แท้จริงคือว่านิตยสารใดซื้อไป ไม่ใช่ความแตกต่างในความจริงจังใดๆ ในขณะที่โจเซย์มักจะเน้นความขัดแย้งภายในความสัมพันธ์และเศรษฐกิจครัวเรือน เซเน็นมักจะเน้นความขัดแย้งภายในสถาบันและที่ทำงาน
คำที่เกี่ยวข้อง
- โชเน็น โชเน็นไม่ใช่ประเภทของมังงะแต่เป็นการแบ่งกลุ่มผู้อ่านตามอายุ: มังงะที่มุ่งเป้าไปที่เด็กผู้ชายอายุประมาณ 12 ถึง 18 ปี โดยพิจารณาจากนิตยสารที่ตีพิมพ์ ไม่ใช่เนื้อหา โชเน็นมีทั้งแนวแอ็กชัน กีฬา ตลก สยองขวัญ และโรแมนติก
- โจเซย์ (Josei) โจเซย์คือกลุ่มประชากรเป้าหมายในการตีพิมพ์มังงะของญี่ปุ่น: มังงะที่ตีพิมพ์ในนิตยสารสำหรับผู้หญิงวัยผู้ใหญ่ อายุประมาณ 18 ปีขึ้นไป เรื่องราวจะเกี่ยวกับงาน เงิน การแต่งงาน และความปรารถนาจากมุมมองของผู้ใหญ่ มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นโชโจในภาษาอังกฤษ
- โชโจ โชโจ (Shojo) คือกลุ่มประชากรเป้าหมายในการตีพิมพ์ของญี่ปุ่น: มังงะที่ตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารสำหรับเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 12-18 ปี กำหนดโดยกลุ่มผู้อ่านมากกว่าเนื้อหา และนิตยสารเหล่านี้สร้างภาษาการจัดหน้ากระดาษที่โดดเด่นที่สุดในวงการการ์ตูน
- มังงะ มังงะคือคำภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่าการ์ตูน ในภาษาอังกฤษหมายถึงการ์ตูนที่สร้างตามธรรมเนียมญี่ปุ่น: ขาวดำ อ่านจากขวาไปซ้าย ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารก่อนจะรวมเล่มเป็นฉบับรวมเล่ม (tankobon) การ์ตูนเกาหลีเรียกว่ามานฮวา และการ์ตูนจีนเรียกว่ามานฮวา (manhua)